De kathedraal van Chartres

De kathedraal van Chartres is niet zomaar een stenen gebouw. Het is een bouwwerk waar diepe esoterische kennis aan ten grondslag ligt. Het is een gebouw dat het resultaat is van eeuwenlange zorg, tijd, kennis en aandacht. Het geeft tegenwoordig zijn kennis prijs aan iedereen, die het kan lezen of ervaren. De kathedraal is een kosmisch bouwwerk, dat in beeldtaal spreekt en waar de mens zichzelf in gespiegeld kan zien. Hij voldoet aan de maatverhoudingen van de heilige geometrie, die, op zijn beurt, gebaseerd is op de maatverhoudingen in de kosmos. Men begreep, dat door het hanteren van deze maten evenwicht en schoonheid werden bereikt in, onder andere, de kathedralenbouw.

de plaatsing op aarde

De magie van de kathedraal heeft niet alleen betrekking op de binnenkant van de kathedraal, maar ook op zijn uiterlijke vorm en het oude centrum van de plaats Chartres.

De kathedraal staat niet zomaar op deze specifieke plaats op aarde. Deze plek werd al door de druïden en Romeinen als heilig gezien, omdat hij aan de kosmische ordening op aarde voldoet. Ook de aarde kent, net als het menselijk lichaam, meridianen waardoor de kosmische energie stroomt. Door geomanten wordt deze energie Ether wordt genoemd. Andere namen zijn Chi, Ki, Prana of goddelijke levensenergie. De kosmische banen en kruispunten worden ook wel leylijnen en leycentra genoemd. (Niet alle leylijnen zijn kosmische banen, maar het voert voor dit artikel te ver om dieper op dit begrip in te gaan.)

Een van deze grote meridianen loopt over het natuurheiligdom, de Externesteinen bij Detmold in Duitsland naar Gizeh in Egypte. Een andere meridiaan loopt over de Externesteinen via de Notre Dame in Parijs en de kathedraal van Chartres in Frankrijk, over Santiago di Compostella in Spanje. Vanuit Gizeh loopt een kosmische baan naar een punt op de 30ste Lengtegraad in de Atlantische oceaan. De banen vormen daarmee een driehoek op aarde. De grote medianen vormen grote driehoeken op aarde en zij worden door kleinere banen opgedeeld in kleinere driehoeken, die ook weer opgedeeld worden in kleinere driehoeken enzovoort, enzovoort. Op de kruispunten van de grote banen werden vaak heiligdommen gebouwd, omdat daar de Ether het sterkst aanwezig is.

Door een kathedraal op die plek te bouwen probeerde men dit goddelijk Licht binnen in de kathedraal tot zijn maximum te brengen en te behouden. Op deze manier konden ze het goddelijke op aarde neerzetten. Het was een poging uiteindelijk het goddelijke in de mens zelf weer te geven en op te roepen.

Om dit te bewerkstelligen was veel kennis nodig over, onder andere, geomantie. Geomantie is het inzicht en de kennis over de verbinding van de mens met de aarde, de omgeving, de kosmos en zichzelf. Deze kennis legt de verbinding tussen de fysieke zichtbare werkelijkheid en de subtiele energetische werkelijkheid. Het wordt ook begrepen als de kennis waarmee de aarde ‘gelezen’ of ‘gekend’ kan worden, geo-mantie.

De kathedralenbouwers deden alle moeite om de kwaliteit van de vier elementen, aarde, water, lucht en vuur, en de daaraan verbonden wezenswereld buiten de kathedraal te houden. De elementen zijn deelaspecten van het goddelijke Licht, maar zijn niet het goddelijke Licht zelf. Zij verdringen het Licht.

bekrachtiging

Heel belangrijk was ook, dat zij gebruik maakten van de natuurlijke energetische ordening van de plek zelf en zijn omgeving. Ze herstelden of bekrachtigden de energie.

In het landschap in en om Chartres en Parijs zijn nog zeer veel duizenden jaren oude geoglyfen (landschapsfiguren in de wegenstructuren) terug te vinden, waarvan sommigen wel dertig kilometer in doorsnee zijn. Zij vormen een deel van een oude landschapsmagie, die poogde de hemel op aarde neer te zetten door, onder andere, sterrenbeelden op aarde te plaatsen.

Rond Parijs staan twaalf dierentekens in een dierenriem met een doorsnede van ongeveer 150 kilometer, waarvan Chartres precies tussen de sterrenbeelden Ram en Vissen ligt. Dit punt wordt ook wel als het voorjaarspunt (21 maart) gezien. Dit wordt van oudsher het geboortepunt genoemd.

De huidige kathedraal staat in de richting van de opkomst van de zon op 21 juni. Dit is de dag waarop het zonlicht het langst aanwezig is en de zon zijn maximale hoogte bereikt. Dit staat symbolisch voor de geboorte van het Licht in de mens zelf en zijn groei naar Bewustwording. In de kathedraal van Chartres wordt dus het geboortepunt 21 maart verenigd met de symboliek van de langste dag, 21 juni.

In Chartres heeft de ontwikkeling van de kathedralenbouw voor Noord en Midden Frankrijk plaatsgevonden. Hier heeft letterlijk de geboorte en de ontwikkeling en verspreiding van de kathedralenbouw plaatsgevonden.

mannelijke en vrouwelijk pool

Volgens de aardse en kosmische structuur is Chatres de ideale plek. Het is een plek die mannelijk van aard is en dus naar buiten gericht, de wereld ingaand. Dit is tegengesteld aan de kathedraal van Parijs, wiens plek vrouwelijk van aard is. Deze energie is meer naar binnen gericht en is dus een minder geschikt voor het naar buiten brengen van de kathedralenbouw.

Ook al heeft Chartres zelf, als energiestructuur een mannelijke hoofdpool, toch vind je de mannelijke en de vrouwelijke pool sterk terug in de kathedraal van Chartres.

– De kathedraal van Chartres staat op een berg, wat symbool staat voor het mannelijke, terwijl zijn tegenpool, de kathedraal van Parijs, De Notre Dame, op een eiland in de rivier de Seine staat, wat symbool staat voor het vrouwelijke.

– Binnen in de kathedraal was de vrouwelijke pool sterk aanwezig door de Zwarte Madonna in de onderaardse crypte en de mannelijke pool door de aartsengel Michael op het dak van de kathedraal.

– De mannelijke en vrouwelijke pool zijn ook te vinden op de torens. Op de linkertoren van de kathedraal staat een windvaan in de vorm van de zon (mannelijk) en de rechtertoren heeft de maan (vrouwelijk) als windvaan.

verbinding met de mens, aarde en kosmos

De kathedraal stond niet op zich zelf. Hij stond in verbinding met de mens, omgeving en de kosmos.

De dierenriemtekens, die als geoglyfen in het landschap liggen, zijn terug te vinden in een glas in loodraam van de kathedraal.

De opbouw van de kathedraal gerelateerd aan de menselijke en de kosmische verhoudingen. De geomant gaat er van uit, dat zowel de mens als de kosmos in de dezelfde verhoudingen zijn opgebouwd en spiegels zijn van elkaar. In deze kosmische verhouding is ook de kathedraal gebouwd, waardoor de kathedraal zowel de mens als de kosmos is en andersom. Dan is de apsis of allerheiligste (hoofd) hetzelfde als het galactisch midden van de Melkweg, de viering (midden, hart) is de zon en het labyrint is het aardse midden (navel).

Meer over de kathedraal van Chartres, de stad en omgeving wordt verteld en ervaren tijdens de vijfdaagse reis in en rond Chartres van maandag tot en met vrijdag. De reis wordt begeleid door Peter Meijerink en Aletta Veld van De school voor holistische natuurbeleving.

 

 

 

MENU